Qłick review ze Szcziperija [Albania, 2012]

[Misza]

Rafał pojechał na kończących się oponach, wyglądały jakby miały oblecieć ale przednia skończyła się już na Węgrzech.

Udało się zdobyć nówkę Michelina T63 od Dakar Competitora Gabora Sagmajstra, który prowadzi serwis i salon motocyklowy w Suboticy w Serbii. Pogadaliśmy o Dakarze i Orlen Teamie. Mówił, że nasi to zwierzaki i warjaty

Przed sklepem miał taki znak:




Wszyscy złamaliśmy prawo


Dalej przez Serbię pojechaliśmy bokiem bo nie chcieliśmy płacić za autostradę. Przed samym Belgradem spotkaliśmy serba na Afryce, pogadaliśmy chwilę i ten nam wyjaśnił, że niepotrzebnie pchamy się bokami bo on nigdy nie płaci za autostrady. Cóż, mądrego dobrze posłuchać. Okazało się, że faktycznie nikt nas nie gonił za bramkami Niektórzy w budkach wręcz zostawiali otwarte szlabany jak nas widzieli


Serbia jest nudna, to fotek nie ma.

Dotarliśmy do Macedonii, parę km przed Ohrydem się ściemniło to zjechaliśmy z drogi parę metrów.

Puszkowane ravioli z hamburgerami z biedronki, przygotowane na ruskiej kostce:

[Misza]

Lubię takie poranki, kiedy zamiast widoku lampy na suficie widzę takie coś:




W tym miejscu spotkaliśmy pierwszego żółwia na wycieczce i takiego tu skurczybyka:




Dalej w kierunku Ohrydu pogoniliśmy dobrą drogą, wcześniej padało 50/50, teraz zapowiadało się całkiem ładnie:







Z Ohrydu nie mam żadnych zdjęć. Ot miasto turystyczne typowo. Granica przebiegła szybko, trochę gadaniny standardowo co za bajki i czemu śmigam w dżinsach skoro można kupić zajebiste portki specjalne na motor.

W Pogradec zrobiliśmy małe zakupy i chwilę relaksu nad jeziorem Ohrydzkim




Żeby chwilę później uderzyć po to, po co tu przyjechaliśmy. Mapę mieliśmy jakąś dziwną i nie pokazywała faktycznego stanu dróg. Nie mówię o ich jakości tylko o ich fizycznym istnieniu

Za miastem Korce, we wiosce Volkopoje skręciliśmy w szuterek na wioskę Lekas:




Fun z jazdy był znakomity

Zjazd na biwak:




i organizowanie ogniska:



Specjalnie na wyjazd kupiłem afrykę od znanego handlarza... dałem 25 tys zł i mnie nie zawiodła. Warto




Porównanie starej i nowej opony Rafała:




Z piwkiem w ręku:

[Misza]

Rano widok na biwak:



Śniadanie, hamburgery z biedronki na piwku:



Szybko się zebraliśmy bo przed nami kilometry górskimi drogami:




W pewnym momencie, mimo przydrożnych tablic upamietniających tych którzy wybrali złą stronę drogi:




Autor tekstu:



Dzwon to w sumie okazja do zrobienia kilku fotek:



Urwał się podnóżek, dobrze że nie urwała się noga. Na szczęście wziąłem zapasowe nity do podnóżków, montaż nie sprawił problemu:






Wioska po drodze:





Na przeciwległym zboczu wioska Lekas:

















Dotarliśmy do Lekas i jak na prawdziwych adwęczerowców przystało zaczeliśmy zwiedzanie od knajpy. W sumie to wioska składała się tylko z knajpy i szkoły reszta zabudowań to ruiny, więc większego wyboru nie było. Panowie w środku po długich duskusjach na migi wyjaśnili nam, że dalsza droga to tylko co najwyżej osłem motorem nie ma szans i po jakiejś tam chwili zawróciliśmy do Volkopoje.

[Misza]

W tym dniu chcieliśmy dojechać do morza, więc pogoniliśmy resztę asfaltami.

Mimo niedużych odległości, zabierało to mnóstwo czasu ze względu na ilość winkli i widoków








W tym miejscu było absolutnie magicznie,



Po drodze zahaczyliśmy o zgrupowanie większej ilości bunkrów.. chyba p-lotnicze lub artyleryjskie













Chłopaki je rozpirzają, mówili że coś związanego z NATO




Na wieczór udało się dojechać do Gjijokastry, wpierniczyć zajebisty obiad (baranina, smażone ziemniaki, wielkie miski sałaty z fetą, przystawki, piwko) za nie wiem... może 12zł. Miasto ciekawe choć starówka mała, da się obejść w godzinę.

[Misza]

Rozbiliśmy się na dzikiej plaży, cały dzień był przeznaczony jedynie na jakiś tam serwis motocykli (łatanie dętek i trytkowanie głównie , kąpiele i zimne piwka z nieopodal leżącego miasteczka. Zrobiliśmy też rekonesans dot. bazy łodzi podwodnej, która była właściwie głownym celem wycieczki.

Rok temu był tutaj Tomek i jadąc wybrzeżem zauważył taki widok:



Udało mu się tam wejść i obczaić teren, zanim nie wyrzucili go strażnicy. Później opisywał to w taki sposób, że niby jest opcja wpłynięcia do środka pod osłoną nocy wpław lub jakimś mikro transportem pływającym. W internecie znaleźliśmy plany bazy i stwierdziliśmy, że zdecydowanie warto zobaczyć co jest w środku.

W momencie jak po roku tam przyjechaliśmy, przed główną bramą widoczna na zdjęciu powyżej były przycumowane łodzie straży przybrzeżnej więc plan z pontonem lub dopłynięciem wpław upadł. Jednak zapytani miejscowi dali informację o istnieniu dodatkowych wejść z lądu.

Uzbrojeni w tzw intel pojechaliśmy na plażę dalej się oddawać wyżej wymieniony czynnościom












Godzinę przed zmierzchem pojechaliśmy w okolicę bazy, zlokalizować te dodatkowe wejścia i poczekaliśmy na zmrok. Nie chcieliśmy by wojacy ze straży przybrzeżnej nas wypatrzyli


To jest tzw panorama, ale nie potrafię tego sklejać. Zainteresowanym wskazuję, że można wykorzystać przód i tyłek psa jako "sklejacz"






CDN...