Baśń zatem dalej trwa
Czy czytają ten wątek ludzie z Czarnego Lądu?
Dzień dobry,
pustynia.
Sobie tam jestem sam.
Uciekam, a oni zawsze tam są...
Zawsze towarzyszyło mi "szczęście". Praktycznie zawsze... W najbardziej dramatycznych okolicznośiach przychodziło "szczęście" i coś tam załatwiało za mnie.
Nie ma szczęścia.
Nie oczekuję.
Chcę być sam.
Pustynia.
Pusto jak chuj, definitywnie kończy się woda. I tak wiem, że w Maroko nie ma pojęcia pustki, choćbym akurat teraz tej pustki bardzo chciał.
On się na bank pojawi... Tubylec... i coś powie.
__________________
Jam nie Babinicz...
|